Πέμπτη, 22 Μαρτίου 2012

Το σουβενίρ







  • Γεια σου, θα έρθεις σπίτι μας;
  • Γιατί;
  • Εγώ και η αδερφή μου θέλουμε να τη βρούμε και λέγαμε να είσαι ο τυχερός. Τι ώρα σχολάς;
  • Στις εννιά.
  • Θα σε περιμένουμε. Μην αργήσεις.
  • Εντάξει κορίτσια.
  • Τι έγινε μεγάλε; Στη πέσανε;
  • Ναι.
  • Τις ξέρω αυτές. Κοίτα να περάσεις καλά.
  • Θα το θυμάμαι.
  • Φύγε, πήγαινε να ετοιμαστείς, έχεις πάρτυ απόψε.
  • Καλό βράδυ, θα σου πω αύριο τι έγινε.
  • Εντάξει.
Μετά από ώρα χτυπάει το κουδούνι.
  • Ναι;
  • Καλησπέρα.
  • Άρη εσύ;
  • Ναι.
  • Σου ανοίγουμε τώρα. Δεύτερος όροφος.
  • Καλησπέρα κορίτσια. Αυτά είναι για εσάς.
  • Α! λουλούδια και κρασί. Τι γλυκός!
  • Να σου βάλουμε ένα ποτήρι να πιούμε όλοι μαζί;
  • Αν θέλετε.
    Η μία από τις δύο αδερφές κάθεται μαζί του, παίζει με τα κουμπιά στο πουκάμισό του ενώ τον ακουμπάει στο στήθος με τα νύχια της πολύ ελαφριά.
  • Αυτό που κάνεις με φτιάχνει πολύ.
  • Γι' αυτό το κάνω. Τι άντρας είσαι;
  • Δηλαδή;
  • Είσαι σατράπης, γλυκός, κακός ή μπήχτης;
  • Ανάλογα την περίσταση.
  • Τόση ώρα μόνο εγώ σε χαϊδεύω. Δε θες να με ακουμπήσεις; τόσο πολύ δε σου αρέσω;
  • Θέλω.
    Του παίρνει το χέρι και το ακουμπάει στο στήθος της.
  • Σ' αρέσει αυτό;
  • Πάρα πολύ.
  • Α, να και η αδερφή μου. Ξέρεις, αυτή δεν είναι τόσο ρομαντική όσο εγώ.
  • Τι κάνετε εδώ; Ακόμα ντυμένοι είστε;
  • Αυτό του έλεγα μόλις τώρα αδερφούλα, ότι όταν θέλεις κάτι το παίρνεις χωρίς καθυστερήσεις.
  • Καλά έκανες. Εσύ δε θα γδυθείς; Ξεκούμπωσέ του το παντελόνι, αργά, αργά.
    Ξεκουμπώνει το ένα κουμπί.
  • Έτσι καλά είναι;
  • Ναι, μια χαρά. Συνέχισε.
    Του ξεκουμπώνει όλα τα κουμπιά και φαίνεται ο σηκωμένος αντρισμός του.
  • Πιστεύω αυτό θα μας ικανοποιήσει μια χαρά για απόψε. Τι λες κι εσύ;
  • Ναι αδερφούλα.
  • Περιποιήσου τον, θέλω να σας βλέπω.
  • Εντάξει.
    Μετά από λίγο.
  • Κάνε άκρη να σου δείξω πως γίνεται σωστά.
  • Ναι, αδερφούλα.
    Με μια κίνηση κάθεται επάνω του.
  • Αυτό ήταν πολύ καλό. (Άρης)
  • Σου είπα να σκάσεις. Ήδη κάνεις πάρα πολλά. Γιατί δεν το καταλαβαίνεις;
  • Συγγνώμη.
    Κουνιέται επάνω του επί μακρόν μέχρι που τελειώνει.
  • Ωραίο ήταν τελικά, πήγαινε πλύσου. Έλα μέσα να ξαπλώσεις μαζί μας και θα φύγεις το πρωί.
  • Εντάξει.
    Γύρω στις δύο τα ξημερώματα ξυπνάει με αφόρητους πόνους. Σηκώνει το κεφάλι του και βλέπει να εξέχει σιλικόνη απ' το μόριό του. Η μία από τις δύο αδελφές κόβει με ένα κοπίδι ότι εξέχει.
  • Τι κάνετε εκεί; η μιλιά του κόβεται από τον πόνο.
  • Σου σηκώσαμε το πουλί όσο κοιμόσουν και ύστερα περάσαμε σιλικόνη εσωτερικά μέχρι τη βάση της ουρήθρας.
  • Γιατί;
  • Όταν το κόψουμε θα βγάλει λιγότερο αίμα. Γι' αυτό.
    Ο Άρης ουρλιάζει κλαίγοντας.
  • Έλα, μην κάνεις έτσι.
  • Ανώμαλες. Βάλατε σιλικόνη στο πουλί μου.
  • Σου υπόσχομαι ότι θα το προσέχουμε. Θα το βάζουμε πάντα στα καλύτερα σημεία μας. Δε χαίρεσαι γι' αυτό; του έχεις δώσει κάποιο όνομα; να ξέρουμε πως να το φωνάζουμε.
  • Στο διάολο.
    Η Ελεάνα παίρνει το ψαλίδι και πλησιάζει το πέος του θύματος.
  • Τι πας να κάνεις εκεί; ούτε να το σκέφτεσαι. Άσε κάτω το ψαλίδι, άστο κάτω σου λέω.
    Με μια επιδέξια κίνηση το κόβει από τη βάση του.
  • Βλέπω έκανες καλή δουλειά, μπράβο. Βάλτο στην κατάψυξη πριν προχωρήσουμε στην επόμενη φάση.
    Το θύμα κλαίει και σφαδάζει από τους πόνους. Το αίμα έχει βάψει όλο το δωμάτιο.
  • Την άλλη φορά θα βάλουμε πετσέτα, πάντα το ξεχνάμε. Καυτηρίασέ τον.
  • Γιατί, γιατί, γιατί;
  • Βγάλε το σκασμό. Σε ακούσαμε.
  • Ο Άρης λιποθυμάει.
  • Επιτέλους, το βούλωσε.
  • Αυτό Μίνα είναι πολύ καλό. Συμφωνείς; δεν είναι μικρό σα το προηγούμενο.
  • Ναι είναι το τέλειο μέγεθος. Το άσχημο είναι ότι σαπίζουν γρήγορα.
  • Πρέπει να βρούμε άλλη τεχνική για να τα διατηρούμε φρέσκα.
  • Κάτι θα σκεφτούμε.



Η εμμονή για τις συλλογές και τα σουβενίρ μπορεί να μας οδηγήσει σε ακραίες πράξεις.

Αλέξανδρος Β.


2 σχόλια: